کمال خجندی › شمارهٔ ۱۰۰۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ترکمن مه بود بترکی آی / خوش بود یکشبی به پیش من آی
دیده مه که چون رود بر بام / نو مهی هم به بام دیده برای
خانه بنده بنده خانه تست / خیر مقدم خوش آمدی فرمای
گریه عاشقان به بین ز برون / روز باران بیا به خانه در آی
خانه خالیست از میان مگریز / در به بند و میان بسته گشای
گر وفا می کنی بجای خودست / وعده های کهن به بار بجای
کرد ویران سرای و کاخ کمال / طاق ابروی دلبران سرای