انوری › رباعی شمارهٔ ۴۳۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گفتم که نثار جان کنم گر آیی / گفتا به رخم که باد می‌پیمایی
تو زنده به جان دگران می‌باشی / از کیسهٔ خویش چون فقع بگشایی