انوری › رباعی شمارهٔ ۴۴۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چون دیده فرو ریخت به رخ بینایی / وز دل اثری نماند جز رسوایی
ای جان تو چه می‌کنی کرا می‌پایی / نیکو سر و کاریست تو درمی‌بایی