عارف قزوینی › دیدم صنمی| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دیدم صنمی سرو قد و روی چو ماهی / الهی تو گواهی، خدایا تو پناهی

افکند به رخسار چو مه زلف سیاهی / الهی تو گواهی، خدایا تو پناهی

گر گویم سروش، نبود سرو خرامان / این قسم شتابان، چون کبک خرامان

ور گویم گل، پیش تو گل همچو گیاهی / الهی تو گواهی، خدایا تو پناهی

این نیست مگر آینۀ لطف الهی / الهی تو گواهی، خدایا تو پناهی

صد بار گدائیش به از منصب شاهی / الهی تو گواهی، خدایا تو پناهی