کمال خجندی › شمارهٔ ۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

الا ای صوفی مکشوف باطن / که بنمایی ره ارباب ورع را
بباطن صورت فقر دعا گوی / چو بینی قطع کن از من طمع را