کمال خجندی › شمارهٔ ۱۰۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نی بآواز عود گفت نهفت / همه چشمیم تا برون آیی
عود هم گفت راستی ما نیز / همه گوشیم تا چه فرمایی