مهستی گنجوی › رباعی شمارۀ ۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گر باد پریر خود نرگس بفراخت / دی درع بنفشه نیز بر خاک انداخت
امروز کشید خنجر سوسن از آب / فردا سپر از آتش کل خواهد ساخت