مهستی گنجوی › رباعی شمارۀ ۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چو دلبر من به نزد فصّاد نشست / فصّاد سبک دست سبک دستش بست
چون تیزی نیش در رگانش پیوست / از کان بلور شاخ مرجان برجست