مهستی گنجوی › رباعی شمارۀ ۱۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هنگام صبوح گر بت حورسرشت / پُر می قدحی به من دهد بر لب کشت
هرچند که از من باشد این سخن زشت / سگ به ز من ار هیچ کنم یاد بهشت