مهستی گنجوی › رباعی شمارۀ ۱۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گفتم که لبم به بوسه‌ای مهمان است / گفتا که بهای بوسهٔ من جان است
عقل آمد و در پهلوی من زد انگشت / یعنی که خموش، بیع … که ارزان است