مهستی گنجوی › رباعی شمارۀ ۳۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چون شانه و سنگ اگر پذیرد رایت / تا فرمائی به لعل گوهرزایت
دستی به صد انگشت زنم در زلفت / بوسی به هزار لب نهم بر پایت