مهستی گنجوی › رباعی شمارۀ ۵۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

غم با لطف تو شادمانی گردد / عمر از نظر تو جاودانی گردد
گر باد به دوزخ برد از کوی تو خاک / آتش همه آب زندگانی گردد