مهستی گنجوی › رباعی شمارۀ ۵۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بگذشت پریر باز به سر لاله و درد / دی خاک چمن سنبل تر بار آورد
امروز خور آب شادمانی زیراک / فردا همی آتش غم باید خورد