مهستی گنجوی › رباعی شمارۀ ۵۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هر کارد که از کشتهٔ خود برگیرد / و اندر لب و دندان چو شکر گیرد
گر باز نهد بر گلوی کشتهٔ خود / از ذوق لبش زندگی از سر گیرد