مهستی گنجوی › رباعی شمارۀ ۶۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

شاها ز منت مدح و ثنا بس باشد / وز پیرزنی تو را دعا بس باشد
گر گاو نیم شاخ نه در خورد منست / ور گاو شدم شاخ دو تا بس باشد