مهستی گنجوی › رباعی شمارۀ ۶۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

سرمایهٔ روزگارم از دست بشد / یعنی سر زلف یارم از دست بشد
بر دست حنا نهادم از بهر نگار / در خواب شدم نگارم از دست بشد