مهستی گنجوی › رباعی شمارۀ ۶۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

سودازدهٔ جمال تو باز آمد / تشنه شدهٔ وصال تو باز آمد
نو کن قفس و دانهٔ لطفی تو بپاش / کان مرغ شکسته بال تو باز آمد