مهستی گنجوی › رباعی شمارۀ ۱۰۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

من تازه‌گلی که نباشد خارش / یا بلبل خوش‌گو که بود غمخوارش
بازی که سر دست شهان جاش بود / در دام تو افتاد نکو می‌دارش