مهستی گنجوی › رباعی شمارۀ ۱۱۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در دبستان دوش از غم و شیون خویش / می‌گشتم و می‌گریستم بر تن خویش
آمد گل سرخ و چاک زد دامن خویش / و آلود اشکم همه پیراهن خویش