مهستی گنجوی › رباعی شمارۀ ۱۱۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای رنج غم تو برده و خوردهٔ دل / اندیشهٔ تو به ناز پروردهٔ دل
یاد لب تو نقش نهان‌خانهٔ جان / نور رخ تو شمع سراپردهٔ دل