مهستی گنجوی › رباعی شمارۀ ۱۲۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هر جوی که از چهره به ناخن کندم / از دیده کنون آب درو می‌بندم
بی‌آبی روی بود ار یک چندم / آب از مژه بر روی آن می‌بندم