مهستی گنجوی › رباعی شمارۀ ۱۲۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هر ناله که بر سر شتر می‌کردم / در پای شتر نثار دُر می‌کردم
هر چاه که کاروان تهی کرد ز آب / من باز به آب دیده پر می‌کردم