مهستی گنجوی › رباعی شمارۀ ۱۲۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دل کو که به نامه شرح غم آغازم / یا جان ز درد با سخن پردازم
از بی‌دلی و بی‌خبری کاغذ و کلک / می‌گیرم و می‌گریم و می‌اندازم