مهستی گنجوی › رباعی شمارۀ ۱۸۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در وقت بهار جز لب جوی مجوی / جز وصف رخ یار سمن‌روی مگوی
جز بادهٔ گلرنگ به شبگیر مگیر / جز زلف بتان عنبرین بوی مبوی