مهستی گنجوی › رباعی شمارۀ ۱۸۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

تا کی به هوای دل چنین خوار شوی / در دست ستمگری گرفتار شوی
انگه دانی که دل چه کردست به تو / کز غفلت خواب عشق بیدار شوی