مهستی گنجوی › رباعی شمارۀ ۱۹۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

با روی چو نوبهار و با خوی دئی / با ما چو خمار و با دگر کس چو میی
بخت بد ما همی کند سست پیی / ور نه تو چنین سخت گمان نیز نه‌ای