منوچهری › شمارهٔ ۷۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نوای تو ای خوب ترک نوآیین / درآورد در کار من بینوایی
رهی گوی خوش، ورنه بر راهوی زن / که هرگز مبادم ز عقشت رهایی
ز وصفت رسیده‌ست شاعر به شعری / ز نعتت گرفته‌ست راوی روایی