منوچهری › رباعی شمارهٔ ۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در بندم از آن دو زلف بند اندر بند / نالانم از آن عقیق قند اندر قند
ای وعدهٔ فردای تو پیچ اندر پیچ / آخر غم هجران تو چند اندر چند