خواجه عبدالله انصاری › مناجات شمارهٔ ۲۰۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

غم کی خورد آنکه شاد و ما نیش تویی / یا کی مُرد او که زندگانیش تویی
در نیسیه آن جهان کجا دل بندد / آن کس که بنقد این جهانیش تویی