بقا باد این هر دو را بی شمار / بلند اختر و بختِ فرخنده بار
به نیک اختری بهره‌مند از حیات / رسیده به کام از بنین و بنات
چو کردند در عنفوان شباب / هوای سماع و نشاط شراب
به رسم جوانان نوخاسته / عزب خانه‌ی خلوت آراسته
به آب رز آلوده دامان و دست / زمن محترز بوده مخمور و مست
چو اخلاط باهم سران داشتند / به اوقات دستی در آن داشتند
چو خود بوده بودم در آن گرد و درد / به یک رو ندانستم انکار کرد
به وعظ متین و به اندرز چُست / در عیب گفتم ببندم نخست
مگر پس روِ استقامت شوند / نصیحت به گوش خرد بشنوند
گذر کرد بر خاطرم بارها / وز آن بود بر خاطرم بارها
که از بهر فرزند فرخنده فال / برون آورم تنسقی حسب حال
که دستور خوانند آن را به نام / اگر بخت دستور باشد مدام