حکیم نزاری › کرامات می| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ندیدیم هرگز به عمر دراز / در بسته بر می که نگشود باز
عجب نبود از می که هنگامِ بود / گر آید ز کتمِ عدم در وجود
بجایی کند دستگیری مست / که چرخش نهد بر زمین پشت دست
اگر در زمین نیز باشد دفین / چو می‌خواره سر بر زند از زمین
اگر شمّه‌ای از کرامات می / بگویم عجایب بمانی ز وی