یاد باد آن شب که خوش کردم شبت / گر چه ناخوش کرده بد آن شب تبت
کاسه ی تب خال بر می داشتم / نفیِ تهمت را به دندان از لبت
غایبی از چشم و در گوشم بماند / هم چنان آوازِ یا رب یاربت
یاد باد آن شب که مجلس روز کرد / عکسِ نورِ با فروغِ غبغبت
هم چو پروین اشک می ریزم ز چشم / در فراقِ زلفِ هم چون عقربت
سروبستان را تفرّج می کنم / از پی بالایِ شنگِ شبشبت
جان نخواهد برد می دانم چو روز / از شب هجران نزاری عاقبت
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
