ابرِ نیسان دیده ی گریان ماست / دوزخ سوزان دل بریان ماست
چون ز درد سینه میگرییم زار / هرکجا دردی‌ست در دیوان ماست
سر ز جایی عاقبت بیرون کند / جنبشی کاندر میان جان ماست
گر مسلمانی‌ست این گر کافری‌ست / قبلهٔ ما هم رخ جانان ماست
عشق اگر نیک است اگر بد عاشقیم / یار اگر خوب است اگر زشت آن ماست
بندهٔ دیوانگان صادقیم / گرچه گردون بندهٔ فرمان ماست
کس نمی‌داند چو ما دیوانگی / کآیت دیوانگی در شأن ماست
ما نزاری نیستیم او کیست هیچ / قطره‌ای از بحر بی‌پایان ماست