حکیم نزاری › شمارهٔ ۲۵۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دوش رفتم در خرابات از نماز شام مست / مجلسی دیدم درو جمعی علی الاتمام مست
مست آدم مست حوّا مست فرزندان در او / زاهد معصوم مست و رند درد آشام مست
مست دربان مست رهبان مست مریم مست روح / ابن مست و بنت مست و اخت مست و مام مست
مست پرده مست ساقی مست مطرب مست رود / خنب مست و کوزه مست و باده مست و جام مست
مست مجمر مست منقل مست عنبر مست عود / شیخ مست و شاب مست و خاص مست و عام مست
مست چنگ و مست نای و مست عود و مست دف / رفته مست و خفته مست و پخته مست و خام مست
عقل مست و نفس مست و صبر مست و هوش مست / فخر مست و عار مست و ننگ مست و نام مست
آب مست و نار مست و خاک مست و باد مست / وقت مست و حال مست و صبح مست و شام مست
مست ظاهر مست باطن مست دنیا مست دین / جمله مست القصه از آغاز تا انجام مست
عاشق و مستی نزاری نیک و هر منکر که هست / در صفات عشق مست ، اوصاف مست اوهام مست