حکیم نزاری › شمارهٔ ۲۹۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بهارِ تیر ماهی خوش بهاری ست / و لیکن عشق موقوفِ نگاری ست
حضورِ یارِ همدم در مه دی / اگر حاصل شود خوش نوبهاری ست
به واجب روزگارِ عمر دریاب / اگر دریافتی خوش روزگاری ست
گلِستانی ست امّا مشکل این ست / که در پیراهنِ هر برگ خاری ست
اگر مردانه عزمِ دوست داری / به ترکِ وایه گفتن سهل کاری ست
همین است و بس ار دانی که با دوست / وفایِ عهد محکم یادگاری ست
مرا در داستانِ عشق سرّی ست / که در هر حرف مرموز اعتباری ست
نزاری ترکِ انکار و تصرّف / که در هر گوشه ای بینی تو یاری ست
محیطِ موج و طوفانِ قیامت / که را این جا مجالِ اختیاری ست
نشاید آشنایی کرد با موج / خنک بی گانه ای کو بر کناری ست