حکیم نزاری › شمارهٔ ۳۶۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

مخوان بعد از این داستان قیامت / بیا و تفرج کن این قد و قامت
اگر چینیان این صنم را ببینند / برند از پرستیدن بت ندامت
هر آن کس که این قد و قامت ببیند / نگیرد دگر کار او استقامت
به فتوای عشّاق پیش چنین بت / حلال است بر بت پرستان اقامت
سجود چنین بت کنند ای مسلمان / به ایزد که واجب نباشد ملامت
خنک آن که در بت پرستی علم شد / زهی خوش علامت زهی خوش علامت
مپیوند با عشق اگر نه به کلی / ببر چون نزاری امید از سلامت