اگر دست واگیری از کارِ من / نماند زمن جز من ای یارِ من
مگر هم تو رحمت کنی ورنه پس / چه خیزد ز گفتار و کردار‌ِ من
سرم را به دستِ عنایت بپوش / مگر از عدم برکشی خارِ من
اگر گردِ عالم بگردانی ا‌َم / به جز کویِ تو نیست هنجارِ من
تو بیرون بر از من مرا زآن که نیست / سفر کردن از خویشتن کارِ من
به جز روی تو نیست محرابِ دل / به جز نامِ تو نیست تکرار من
مکن سرگرانی که تدبیر نیست / به بازویِ عقل سبک‌سار من
نه آخر نزاریِ زارِ توم / ببخشای بر ناله ی زارِ من
به چشمانِ مستت که با غمزگان / بگو تا نجویند آزارِ من