من به جان آمده ام راه سویِ جانان کو / سخت است دشوار طریقی ست رهی آسان کو
کوره ی سینه پرِ آتشِ هجران دارم / درد دیرینه ی ما را دمِ آن درمان کو
وصل خود عاقبت الامر به ما بازآید / مرد برخاستن قاعده ی هجران کو
بر محبّت چه دلیلی ست فدا کردنِ جان / عید درکیشِ قدیم است ولی قربان کو
هر کسی را به سرِ خود سر و سامانی هست / سر و سامانِ منِ بی سرو سامان کو
من برانداختۀ عشقم و در باخته پاک / هر چه آن بودم خود هیچ نبودم آن کو
ای نزاری مکن از عالمِ تسلیم غلوّ / گر مسلّم شده ای مرتبۀ سلمان کو
در پریشانی اگر مجتمعی مردی مرد / استقامت ز کجا خاصه درین دوران کو