حکیم نزاری › شمارهٔ ۱۱۳۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

اگر خواهی که خود را بازیابی / میان محرمان راز یابی
غلط کردم در او شو محوِ مطلق / چو گشتی محو آن‌جا بازیابی
همایِ عشق را بر فرق تسلیم / ز بامِ سدره در پرواز یابی
گر از ثعبان نفس ایمن بباشی / چو موسی قدرتِ اعجاز یابی
مکن بر بی ‌زبانان ظلم امروز / که فرداشان سخن پرداز یابی
به روز مویه یک یک موی بر خویش / اگر مایی کنی غمّاز یابی
زهی شرکِ عظیم استغفرالله / که با او خویش را انباز یابی
یقین می‌دان که باشی در جهنم / چو خود را در میان آز یابی
نسازد با تو دنیا تا تو از حرص / همه کارِ جهان ناساز یابی
نزاری محو شو فی‌الجمله در دوست / اگر خواهی که خود را بازیابی
همان شرک است اگر یک ذره خود را / در این چشم دوبینی بازیابی