تا نیستی خود را از راه برنگیری / هرگز طریق هستی از راه برنگیری
گر از تو با تو بویی در نیستی بماند / بویی دگر نیابی رنگی دگر نگیری
از رنگ و بوی بازآ وزخوب و زشت بگذر / در خود اثر نبینی گر خود حذر نگیری
تو آتشی و نفست بی خشک و تر نباشد / تا هم چو برق آتش در خشک و تر نگیری
نوریست عشق وحدت پس چون چراغ میری / گر شمع زندگانی ز آن نور درنگیری
بر در غلاف شبهت تا کی هوا گرفتن / دنبال مرغ معنی بی بال و پر نگیری
زنهار اگر درین عهد از شست پاک بازان / صد تیر بر تو آید یک ره سپر نگیری
مُهر از زبان حیرت زنهار برنداری / ستر از جمال دعوی زنهار برنگیری
دم بر مزن درین دم بی همدمی نزاری / بی هم دمی درین ره ترک سفر نگیری