مرا تا دلی هست جانم تویی / نه خود این جهان کآن جهانم تویی
چه گویم ز دین و دل ای جانِ من / چو جانم تویی این و آنم تویی
نمی خواهم از تو بریدن به جسم / ازیرا که پیوندِ جانم تویی
گر از من بپرسند جانِ تو کیست / روانی بگویم روانم تویی
منم آن که بسیار گویم ولیک / چو اسرار گویم زبانم تویی
ز من هر چه صادر شود آن منم / ترا بی تو من چون ندانم تویی
به هر جا روی در رکابت منم / به هر جا روم هم عنانم تویی
اگرچه ز عشقت بمردم ولیک / حیاتِ دلِ ناتوانم تویی
مرا نیست با بود و نابود کار / یقینم توی و گمانم تویی
نزاری چه پیدا کند بر تو چون / همه آشکار و نهانم تویی