حکیم نزاری › شمارهٔ ۱۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آنجا که دل سوخته ما آنجاست / گر دریابی معاد و مبدا آنجاست
هر چیز که در هستی من بود برفت / من هیچ نیم که هستم، اینجا آنجاست