حکیم نزاری › شمارهٔ ۱۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بی خویشتنم و دیش یگانه ی ماست / فریاد ز دست آنک هم خانه ی ماست
من مجنونم در طلب و او لیلی / پس عقل و دین رتبه دیوانه ماست