حکیم نزاری › شمارهٔ ۲۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

از روی تو در نظر خیالی ماندست / وز وصل تو در سرم محالی ماندست
بیرون رود و بگذرد آخر روزی / در طالع من اگر و بالی ماندست