حکیم نزاری › شمارهٔ ۲۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

این دست اگر چه زیر سرها بودست / جز زیر سر او جمله سودا بودست
هر چند نه حد ماست وصل چو تویی / از بدو ازل حواله ما بودست