حکیم نزاری › شمارهٔ ۲۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

درد سر بنده را مداوا بفرست / یعنی قدری می مصفا بفرست
با او سخنی است به خلوت ما را / آن یارک فیروزه قبا را بفرست