حکیم نزاری › شمارهٔ ۱۰۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آن به که ز روزگار نیکی ماند / کز بد همه زشت و مرده ریگی ماند
با اهل صفا پیاله از دست منه / تا در خم روزگار سیکی ماند