حکیم نزاری › شمارهٔ ۱۱۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هرگز دل من زبخت خشنود نبود / می خواست ولی زعشق پر سود نبود
بگذشت شب عمر و در و حاصل من / چون اول افسانه همه بود و نبود