اوحدی › رباعی شمارهٔ ۱۱۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چشم ار چه به خون شد ز غم هجر تو غرق / زین پس همه پیش تو به چشم آیم و فرق
دل نامهٔ شوق تو سپردست به باد / من در پی نامه می‌شتابم چون برق