ای به مهر تو آسمان در بند / یاد من کن، چو میدهم سوگند
به زمانی که عقد دین بستی / به زمینی که اندرو هستی
به بنان قمر شکن که تراست / به زبان شکر سخن که تراست
به دو گیسوی مشک پیوندت / به دو چشم سیاه دلبندت
به نماز شب و قیام و قعود / به دعای پر و رکوع و سجود
به اذان و به مسجد و محراب / به وضو کردن و طهارت آب
به شب هجرت و حمایت غار / به دم عنکبوت و صحبت یار
به خروج و فلک نوشتن تو / به عروج و به باز گشتن تو
به شهادت که شد در اسلام / به صلوة و زکوة و حج و صیام
در قناعت به نیم سیری تو / در شجاعت بدان دلیری تو
به براق و بر فرف راهت / به وصول و به قربت شاهت
به وقار تو در نزول ملک / به شکوه تو بر عقول فلک
به حدیث حیات پیوندت / به جگر گوشگان دلبندت
به شهیدان کربلا ز فسوس / بستم کشتگان مشهد طوس
به چهل مرد و چار فرزانه / به دو هم خوابه و دو هم خانه
به دو چشم سرشک بارانت / به بزرگان دین و یارانت
به عقیق تو در حدیث و کلام / به حقوق تو در شفاعت عام
به فتوحات بوقبیس و حری / به ثریای مکه تا بثری
به صیام و به بردباری تو / به قیام شب و به زاری تو
به جمال صحابه در عهدت / به رخ نه جمیله در مهدت
به دل کعبه و به ناف زمین / به کتاب و به جبرئیل امین
به حطیم و مقام و زمزم و رکن / به سکون مجاوران دو سکن
به صفا و به مروه و عرفات / به مه و مهر و فرش و کرسی و ذات
که مکن زان در اوحدی را دور / یارمندیش کن ز عالم نور
گر گناهش نهفته شدن یا فاش / نیست اندیشه این تو او را باش
زین گرانجانی و سبک پایی / هیچ غم نیست گر تو او رایی
تو به تقصیر طاعتش منگر / به قصور بضاعتش منگر
ز کرم یک نظر به کارش کن / در دو گیتی بزرگوارش کن